سلام قطعه شعر زير که خيلي به دل من نشست انشاالله شما هم از آن خوشتان بياد و به دلتان بشينه. التماس دعا
گر نيايي...
«»گر نيايي فقير مي ميرم
مثل دنيا حقير مي ميرم
چون كبوتر كه در قفس حبس است
تك و تنها اسير مي ميرم
اي شكوه ترنم باران
در فراقت كوير مي ميرم
توي شهر دلم زمين لرزه است
زير آوار پير مي ميرم
بي تو زجرآور است جان كندن!
واي بر من؛ چه دير مي ميرم!
تو بيا، مي خورم قسم به خدا
چون بگويي بمير، مي ميرم
"مهديا" اي تمام هستي من
"گر نيايي فقير مي ميرم"
+
نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387;ساعت 5:53;
توسط عبدالله خدابنده; |




